خیلی‌ها مدعی هستند که : "من با حس و تجربه‌ام تصمیم می‌گیرم، معمولاً هم جواب می‌دهد." گاهی راست می‌گویند. گاهی هم فقط خوش‌شانس بوده‌اند. علم شناخت یک تمایز مهم بین دو نوع محیط تصمیم‌گیری قائل است.در ادامه به بررسی این موضوع خواهم پرداخت

ادامه مطلب

تقریباً همه‌ی ما این تجربه را داشته‌ایم:یک تصمیم یا مساله ای مهم پیش روی ماست، شروع می‌کنیم به تحلیل، سناریوسازی، پیش‌بینی، مقایسه… و هرچه جلوتر می‌رویم، نه‌تنها مطمئن‌تر نمی‌شویم، بلکه ذهنمان شلوغ‌تر و مضطرب‌تر می‌شود. تصمیم عقب می‌افتد، ولی فکر کردن متوقف نمی‌شود.

ادامه مطلب

در بسیاری از سازمان‌ها، تجربه‌ی مشترکی وجود دارد. شما داده می‌آورید، تحلیل ارائه می‌کنید، مثال می‌زنید و حتی پیامدها را هم توضیح می‌دهید. با این حال، طرف مقابل تغییری در نظر یا تصمیم خود نمی‌دهد. این وضعیت معمولاً به کمبود داده و پردازش اطلاعات مربوط نیست. این مساله بیشتر به نحوه‌ی کارکرد ذهن انسان در شرایط قدرت، فشار و ریسک مربوط می‌شود.

ادامه مطلب

اصطلاح "قابلیت منفی" نخستین بار توسط جان کیتس (John Keats) مطرح شد و بعدها در روان‌شناسی، رهبری و مطالعات تصمیم‌گیری مورد استفاده قرار گرفت. در زمینه‌ی تصمیم‌گیری، قابلیت منفی به این معناست:  تواناییِ ماندن در وضعیت ابهام، ندانستن و تعلیق قضاوت، بدون پناه بردن شتاب‌زده به پاسخ‌های ساده، قطعی و ظاهراً آرام‌بخش.

ادامه مطلب

ترس یک احساس ساده نیست؛ یک حالت عصبی–زیستی پیچیده است که مستقیماً نحوه تصمیم‌گیری انسان را تغییر می‌دهد.در شرایط بی‌ثباتی اقتصادی، تهدید شغلی، فشار بالا‌دستی یا ابهام سیاسی–بازاری، مغز مدیر وارد همان حالت ترس می‌شود

ادامه مطلب

تصمیم‌گیری‌ها، همچون نخستین قدم‌هایی که در مسیر زندگی می‌گذاریم، از جنبه‌های مختلف ما را همراهی می‌کنند. از انتخاب صبحانه تا تصمیم‌های حرفه‌ای، هر تصمیمی تأثیری بر زندگی‌مان دارد. تصمیم‌گیری‌ها، گاهی ساده و گاهی پیچیده هستند. آن‌ها می‌توانند بر اساس استدلال، احساسات، تجربه‌های گذشته، و حتی شانس اتخاذ شوند. اما چرا تصمیم‌گیری‌ها اهمیت دارند؟

ادامه مطلب