خیلی‌ها مدعی هستند که : "من با حس و تجربه‌ام تصمیم می‌گیرم، معمولاً هم جواب می‌دهد." گاهی راست می‌گویند. گاهی هم فقط خوش‌شانس بوده‌اند. علم شناخت یک تمایز مهم بین دو نوع محیط تصمیم‌گیری قائل است.در ادامه به بررسی این موضوع خواهم پرداخت

ادامه مطلب

تقریباً همه‌ی ما این تجربه را داشته‌ایم:یک تصمیم یا مساله ای مهم پیش روی ماست، شروع می‌کنیم به تحلیل، سناریوسازی، پیش‌بینی، مقایسه… و هرچه جلوتر می‌رویم، نه‌تنها مطمئن‌تر نمی‌شویم، بلکه ذهنمان شلوغ‌تر و مضطرب‌تر می‌شود. تصمیم عقب می‌افتد، ولی فکر کردن متوقف نمی‌شود.

ادامه مطلب

در بسیاری از سازمان‌ها، تجربه‌ی مشترکی وجود دارد. شما داده می‌آورید، تحلیل ارائه می‌کنید، مثال می‌زنید و حتی پیامدها را هم توضیح می‌دهید. با این حال، طرف مقابل تغییری در نظر یا تصمیم خود نمی‌دهد. این وضعیت معمولاً به کمبود داده و پردازش اطلاعات مربوط نیست. این مساله بیشتر به نحوه‌ی کارکرد ذهن انسان در شرایط قدرت، فشار و ریسک مربوط می‌شود.

ادامه مطلب

چکیده در بسیاری از محیط‌های تصمیم‌گیری راهبردی، اطلاعات نه‌تنها ناقص، بلکه عمداً دستکاری‌شده اند. بازیگران اصلی، علاوه بر اقدام عملی، پیام  یا نشانه تولید می‌کنند و این پیام‌ها اغلب با هدف تغییر باور و جهت‌دهی به تحلیل رقبا طراحی می‌شوند. در چنین شرایطی، تمایز میان "نشانه یا پیام معتبر" و "اختلال یا فریب" به یکی از چالش‌های اصلی تحلیلگر تبدیل می‌شود. این مقاله با اتکا به مبانی نظریه بازی‌ها و ادبیات سیگنالینگ (Signaling Literature،مجموعه‌ای از مدل‌های رسمی در این زمینه را معرفی می کند

ادامه مطلب

  آیا برای هر اتفاق یا پیشامدی دلیل و علتی هست؟ یا این اتفاقات بخشی از یک رویداد بزرگتر هستند؟   پاسخ : خیر، همه چیز «یک دلیل ساده و خطی» ندارد. ولی بله! تقریباً هیچ چیز هم کاملاً بی‌ربط و جدا از بقیه نیست.   می خوام این مساله را بیشتر باز کنم:   ۱) نگاه کلاسیک: علیت سخت‌گیرانه (Determinism)   در فیزیک نیوتنی و تفکر کلاسیک، فرض این …

ادامه مطلب

تئوری بازی‌ها چهارچوبی تحلیلی برای مطالعه‌ی تصمیم‌گیری در موقعیت‌هایی است که نتیجه‌ی انتخاب هر بازیگر نه‌تنها به تصمیم خودش، بلکه به تصمیم دیگران نیز وابسته است. این نظریه با مدل‌سازی بازیگران عقلانی، مجموعه‌ی استراتژی‌ها و پیامدهای هر ترکیب از تصمیم‌ها، امکان پیش‌بینی رفتارها و تحلیل نتایج تعاملی را فراهم می‌کند. مفاهیمی مانند «استراتژی غالب»، «تعادل نَش» و «بهینگی پارتو» نشان می‌دهند که چگونه انتخاب‌های به‌ظاهر عقلانیِ فردی می‌توانند به نتایجی منجر شوند که از نظر جمعی ناکارا هستند.

ادامه مطلب